얼마나 걸었을까
가로등 하나 없는
깜깜한 길을
얼마나 걸었을까
가로등 하나 없는
깜깜한 길을
차디찬 이 공기에
움츠려든 내 맘
잠에 들지 못해
견디기 힘든 이 밤
니가 있다면
한 번 더 일어 날 수 있게
내게 머물러 주길 너 없이
주저앉은 나
쏟아지는 빗속에 우두커니 서
한참 동안에 널 기다려
따뜻한 그 미소로
나를 안아줘
한 번 더 일어 날 수 있게
내게 머물러 주길 너 없이
주저앉은 나
쏟아지는 빗속에 우두커니 서
한참 동안에 널 기다려
이렇게 나 무너져야만 니가
한 번쯤 돌아 봐줄까
언젠가 길고 긴 새벽에
끝에 서게 되는 날
웃으며 말할 수 있길
함께 했던 추억들
그 하나만으로 살아갈 수 있을 테니까
นานแค่ไหนที่มันจะได้รับ
โดยไม่ต้องมีไฟถนนเดียว
ถนนที่มืด
ในอากาศหนาวเย็นแบบนี้
หัวใจหดตัวของฉัน
ไม่สามารถนอนหลับได้
คืนนี้ทนไม่ได้
ถ้าคุณคือ
ดังนั้นผมจึงสามารถรับได้อีกครั้งหนึ่ง
ฉันหวังว่าคุณจะอยู่โดยที่คุณไม่
ฉันนั่งลง
ยืนอยู่ในสายฝนเท
ฉันรอคุณในขณะที่
ด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น
กอดฉัน
ดังนั้นผมจึงสามารถรับได้อีกครั้งหนึ่ง
ฉันหวังว่าคุณจะอยู่โดยที่คุณไม่
ฉันนั่งลง
ยืนอยู่ในสายฝนเท
ฉันรอคุณในขณะที่
คุณต้องยุบเช่นนี้
ฉันควรจะมองย้อนกลับไปอย่างน้อยหนึ่งครั้ง
สักวันหนึ่งที่รุ่งอรุณยาวและระยะยาว
วันที่จะยืนในตอนท้าย
ฉันหวังว่าฉันสามารถยิ้มและพูดว่า
ความทรงจำที่เรามีร่วมกัน
ฉันจะสามารถที่จะมีชีวิตอยู่กับที่หนึ่งเพียงอย่างเดียว