MENU

Pan Tadeusz - Inwokacja - Adam Mickiewicz 「Liricí Amhrán」 - Aistriúchán na Gaeilge

Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie


Pan Tadeusz - Inwokacja - Adam Mickiewicz 「Liricí Amhrán」

Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy
Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!
Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem,
(Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę
Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę
I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu
Iść za wrócone życie podziękować Bogu),
Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono.


Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.


Pan Tadeusz - Inwokacja - Adam Mickiewicz 「Liricí Amhrán」 - Aistriúchán na Gaeilge


An Liotuáin! Mo athartha! Tá tú cosúil le sláinte,
Cé mhéad is gá duit a luach, beidh sé a aimsiú ach amach
A chaill tú. Sa lá atá inniu do áilleacht ina ornáidí uile
Is féidir liom a fheiceáil agus déan cur síos mar go fada liom uaim tú


Naofa Maighdean, a chosaint tú Jasna Częstochowa
Agus Shine tú i Ostra Brama! Tá tú, cén daingean caisleán
Tá tú a chosaint Nowogrodek lena mhuintir dílis!
Conas a fuair tú a ghnóthú miraculously mo pháiste,
(Nuair a bheidh ó mháthair ag caoineadh faoi do chosaint
Sacrificial, marbh, thóg mé mo eyelid
Agus láithreach bhí mé in ann siúl chuig do doorstep temples
Chun dul chun an saol ar ais a buíochas le Dia),
Tá sé seo conas a rachaidh tú ar ais miraculously ár gcumas an motherland.
Idir an dá linn, a sheoladh mo anam longing
Chun na cnoic foraoise, ar na móinéir glas,
Scaip ar fud níos mó ná an Nemunas gorm;
Chun na réimsí péinteáilte le grán éagsúla,
Gilded le cruithneacht, airgead-plátáilte le seagal;


Sa chás go ómracha scabies, ruán bán cosúil le sneachta,
Sa chás go bhfuil na bataí adhmaid blush le blush maidenly,
Tá gach rud girded le ribín, le copar
Green, ar sé go bhfuil annamh crainn piorraí adh.