Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy
Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!
Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem,
(Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę
Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę
I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu
Iść za wrócone życie podziękować Bogu),
Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono.
Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.
Litauen! Mitt fedreland! Du er som helse,
Hvor mye du trenger å verdi, vil han bare finne ut
Som mistet deg. I dag er din skjønnhet i alle sine ornamenter
Jeg kan se og beskrive fordi jeg savner deg
Holy Virgin, forsvare deg Jasna Częstochowa
Og du skinne i Ostra Brama! Du, hva et slott høyborg
Du beskytter Nowogrodek med sitt trofaste folk!
Hvordan fikk du mirakuløst gjenopprette mitt barn,
(Når fra en gråtende mor under beskyttelse
Offer, død, jeg løftet min øyelokk
Og straks var jeg i stand til å gå til dørstokken templer
Å gå for den restaurerte livet å takke Gud),
Dette er hvordan du vil mirakuløst oss tilbake til moderlandet.
I mellomtiden, bære min lengsel sjel
Til disse Forest Hills, til disse grønne enger,
Spredt vidt over den blå Nemunas;
Til disse feltene malt med ulike korn,
Forgylt med hvete, sølvbelagt med rug;
Hvor rav skabb, hvit bokhvete som snø,
Der stokker av tre er blush med jomfruelig rødme,
Alt er ombundet med et bånd, med kobber
Green, på den er det sjelden stille pæretrær.