Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy
Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!
Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem,
(Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę
Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę
I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu
Iść za wrócone życie podziękować Bogu),
Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono.
Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.
Litauen! Mein Vaterland! Sie sind wie Gesundheit,
Wie viel Sie Wert benötigen, wird er nur herausfinden,
Wer dich verloren. Heute ist Ihre Schönheit in all ihren Verzierungen
Ich kann sehen und zu beschreiben, weil ich dich vermissen
Heilige Jungfrau, verteidigen Sie Jasna Częstochowa
Und Sie in Ostra Brama glänzen! Sie, was für ein Schloss Burg
Sie schützt Nowogrodek mit seinem treuen Volk!
Wie hast du ein Wunder mein Kind erholen,
(Wenn man von einem Wein Mutter unter Ihrem Schutz
Aufopferungs, tot, hob ich meinen Augenlid
Und sofort war ich in der Lage direkt vor der Tür Tempel zu gehen
Um das restaurierte Leben zu gehen Gott) zu danken,
Dies ist, wie Sie ein Wunder uns in die Heimat zurückkehren.
Inzwischen tragen meine Sehnsucht Seele
Zu diesem Wald Hügel, auf diese grünen Wiesen,
Weit gespreizt über den blauen Nemunas;
Um diese Felder mit verschiedenen Körnern gemalt,
Vergoldet mit Weizen, versilbert und mit Roggen;
Wo AMBER Krätze, weiß Buchweizen wie Schnee,
Wo die Stöcke aus Holz sind erröten mit jungfräulich Blush,
Alles ist mit einem Band umgürtet, mit Kupfer
Grün, darauf gibt es selten still Birnbäume.