Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy
Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!
Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem,
(Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę
Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę
I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu
Iść za wrócone życie podziękować Bogu),
Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono.
Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.
Λιθουανία! Πατρίδα μου! Θα είναι σαν την υγεία,
Πόσο θα πρέπει να τιμή, θα βρείτε μόνο
Ποιος θα χάσει. Σήμερα είναι η ομορφιά σας σε όλα τα στολίδια της,
Μπορώ να δω και να περιγράψει γιατί μου λείπεις
Παναγία, θα υπερασπιστεί Jasna Częstochowa
Και θα λάμψει στο Ostra Brama! Εσείς, τι ένα οχυρό κάστρο
Θα προστατεύσει Nowogrodek με τον πιστό λαό του!
Πώς θαύμα ανακτήσει το παιδί μου,
(Όταν από το κλάμα της μητέρας υπό την προστασία σας
ΘΥΣΙΑΣ, νεκρός, σήκωσα το βλέφαρο μου
Και αμέσως ήμουν σε θέση να περπατήσει σε ναούς πόρτα σας
Για να πάμε για το ανακαινισμένο ζωή να ευχαριστήσω τον Θεό),
Αυτό είναι το πώς θα μας επιστρέψει ως εκ θαύματος στην Πατρίδα.
Εν τω μεταξύ, μεταφέρουν την ψυχή λαχτάρα μου
Σε αυτές τις δασικές λόφους, σε αυτά τα πράσινα λιβάδια,
Απλώστε ευρύ πάνω από το μπλε Nemunas?
Σε αυτά τα πεδία είναι βαμμένα με διάφορα δημητριακά,
Επιχρυσωμένο με σιτάρι, επαργυρωμένο με σίκαλη?
Πού Amber ψώρα, λευκό φαγόπυρο σαν το χιόνι,
Όταν οι ράβδοι του ξύλου είναι ρουζ με παρθενικός ρουζ,
Τα πάντα είναι περιστοιχισμένη με μια κορδέλα, με το χαλκό
Πράσινο, για αυτό υπάρχουν σπάνια σιωπηλή αχλαδιές.