Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie,
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy
Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!
Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem,
(Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę
Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę
I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu
Iść za wrócone życie podziękować Bogu),
Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono.
Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.
Litva! Moja domovina! Ti si kao zdravlje,
Koliko vam treba da se vrijednost, on će samo saznati
Tko ti je izgubljen. Danas je tvoj ljepota u svim svojim ukrasima
Ja mogu vidjeti i opisati, jer mi nedostaješ
Sveta Djevica, koju brani Jasna Czestochowa
A ti sjaje u Ostra Brama! Ti, što je uporište dvorac
Vi zaštititi Nowogrodek sa svojim vjernim ljudima!
Kako si čudesno oporaviti moje dijete,
(Kad od uplakane majke pod svoju zaštitu
Žrtveni, mrtav, podigao sam kapak
I odmah sam bio u mogućnosti da hoda na svoj prag hrama
Ići na obnovljenom životu zahvaliti Bogu),
To je, kako se nekim čudom će nas vratiti u domovine.
U međuvremenu, nose me čežnja dušu
Za tih šumskih brežuljaka, s tim zelenim travnjacima,
Raširenih preko plavo Nemunasa;
Za tim područjima oslikana s različitim žitaricama,
Pozlaćen pšenicom, srebrom obloženi s raž;
Gdje jantara mangan, bijeli heljda poput snijega,
Gdje su štapići drveta rumenilo sa djevičanski rumenilo,
Sve je opasivao s vrpcom, s bakra
Zeleni, na njemu su rijetko tihe kruške.